سلام عزیزان

بخش 3 راه اندازي شده اما مانده بخش 1و2 كه در حال راه اندازي هستند

اگر مقالات يا شعري داريد با من در ميان بگذاريد تا ما بتوانيم در مراسم هايي كه برگزار ميكنيم از حضور شما استفاده كنيم (فقط در سطح شهر تهران با ذكر نام منطقه )

اسمت باز خط مي زنم از توي برگ دفترم

تو ذهنم من پا نزاري اينجوري من عاشق ترم

عكس تو رو در ميارم يواشي پاره مي كنم

ديوار و قاب خالي روبا زم  نظاره مي كنم

اسمون پاك مي كنم خورشيد خاموش مي كنم

اشك گل مي بوسم تو رو فراموش مي كنم

ياسهاي توي باغچه روتو گلدون زندون مي كنم

با خوبي ها دشمن مي شم بدي رومهمون مي كنم

ازدل من پا ك نمي شي  هيچ كاري حيف نميشه كرد

بازم  مي گم دوستت دارم ستاره سهيل سرد

  ما كه پيش تو سايه ايم به اسم تو هر چي كه هست

همه چيز حتي اسم من حتي دلي كه باز شكست

 براي تو خنده گل سهم ما باز نگاه زرد

برمي داري شادي رو باز واسه من ميزاري  درد

زنده بودن تهی از شور و حمایت

خیمه شب بازی بس مسخره ایست

در دل تاریک زندان ، آه بازیچه شدن چه غم جانکاهیست

به اوبگویید دوستش دارم با صدای آهسته ، آهسته تر از صدای بال پروانه ها

به اوبگویید دوستش دارم با صدای بلند ، بلندتر از صدای پروتز کبوتران عاشق

به اوبگویید دوستش دارم با هیچ صدایی ، چون فریاد دوستت دارم نیاز به صدای

باند یا کوتاه ندارد ، فریاد دوستت دارم را میتوان با تپش یک قلب عاشق به

تمام جهانیان رسانید،

پس بگذار بدون هیچ صدایی به او بگویم دوستش دارم

تا هستم اي رفيق نداني كه كيستم

 روزي سراغ وقت من آيي كه نيستم

در آستان مرگ كه زندان زندگي است

 تهمت به خويشتن نتوان زد كه زيستم

پيداست از گلاب سرشكم كه من چو گل

 يك روز خنده كردم و عمري گريستم

طي شد دو بيست سالم و انگار كن دويست

چون بخت و كام نيست چه سود از دويستم

گوهر شناس نيست در اين شهر، شهريار

من در صف خزف چه بگويم كه چيستم؟

دردنیایی که عشق زمینی نا عادلانه تقسیم می شود

رؤیا های من چه حماقت قشنگی ست

قلب من يک جاده تاريک بود 

((عشق)) نه نام دارد نه ننگ نه صلح دارد نه جنگ

((عشق)) هم جان است و هم جان را جانان است

((عشق)) قصه ی بی پایان است و عقل در ادراک ان حیران است

اصل عاشقی وصال دل است و باقی همه زحمت اب و گل

اگر بسته عشقی خلاص مجوی اگر کشته عشقی قصاص مجوی

که عشق اتش سوزان و بحری بی پایان است...

گويي قلبم در قلبش در آويخته است ،

و زندگي ام ، در زندگي اش .

And is his heart my heart is locked ,

And in his life my life

كريستينا روستي

اگر گریه کنیم میگن کم آوردیم

گلي كه در دست داشتم پژمرد. من گريستم او پژمرد. او گريست باغ ها پژمردند. خداوند گلي ديگر به دستانم سپرد ولي تو همچنان مي گريي؟ چرا؟